Horrorregisseur Eli Roth heeft zijn al meer dan twintig jaar gekoesterde project Ice Cream Man eindelijk naar de bioscoop gebracht — maar op een opvallende manier. Omdat de grote studio’s zijn idee over een stadje vol in moordmachines veranderde kinderen niet wilden financieren, richtte Roth zijn eigen distributiebedrijf The Horror Section op. De film verschijnt bovendien ongekeurd (“unrated”), volgens critici omdat het extreme, bloederige geweld anders vrijwel zeker een NC-17-classificatie zou opleveren. Het resultaat is een over-the-top splatterfilm die door de aangeleverde recensies vrijwel unaniem hard wordt afgeserveerd, met wisselend enthousiasme uitsluitend voor de special-effectsafdeling.
- Roth bracht de film uit via zijn eigen nieuwe distributeur The Horror Section.
- De film verschijnt ongekeurd; een classificatie zou volgens recensenten NC-17 zijn.
- Hoofdrolspeler Ari Millen speelt de zwijgende ijscoman zonder één regel dialoog.
Een idyllisch stadje verandert in een slachthuis
De film speelt zich af in het fictieve Amerikaanse stadje Bayleen Bay. Op een zonnige zomerdag, tijdens een honkbalwedstrijdje, arriveert een vreemd versierde ijstruck. De bestuurder — een man met een onheilspellende glimlach, gespeeld door de Canadese acteur Ari Millen (Orphan Black) — deelt gratis ijsjes uit aan de kinderen. Die blijken bezeten: de smaken op de truck dragen namen als Locust Lick en Serpent Swirl, en wie van het ijs eet verandert in een moordlustige zombie.
De kinderen keren zich vervolgens tegen elke volwassene, met herkenbare blauwe en bruine ijsvegen rond hun mond. De ijscoman blijkt uit op wraak: jaren eerder werd hij als kind gepest en mishandeld door de plaatselijke jeugd, die inmiddels de ouders van een nieuwe generatie zijn. Via zijn ijs zet hij die kinderen aan tot het vermoorden van hun ouders — en van iedereen boven de twaalf.
De special effects steken boven de rest uit
Waar de recensenten het over eens zijn, is dat de echte sterren van de film in de grimeafdeling zitten. Prostheticsontwerpers Steve Newburn en Adrien Morot — die laatste een Oscarwinnaar voor zijn werk aan The Whale — zorgen voor de talloze onthoofdingen, afgehakte ledematen en uitgeschepte hersenen. De vernuftige gruwel gaat ver: kinderen springen touwtje met een darm, spelen tetherball met afgehakte hoofden, en de uitgeschepte hersenen van een leraar worden opgediend in een hoorntje.
Als dit alles klinkt als jouw idee van entertainment, aldus de strekking van meerdere recensies, dan is een afspraak bij de therapeut misschien geen slecht idee.
Roth blijft de grenzen van de goede smaak opzoeken
Eli Roth staat bekend om zijn provocerende horror. Hij brak door met Cabin Fever (2002), maakte naam met de “torture porn” van Hostel (2005) en bewerkte in 2023 zijn nep-trailer uit Quentin Tarantino’s Grindhouse tot de feestdagenhorror Thanksgiving. In Ice Cream Man, waarvan hij het scenario schreef samen met Noah Benson, rekt hij die grenzen opnieuw op. Roth speelt zelf ook mee, als de nerderige vader van de held.
De critici plaatsen de film in een lange traditie van iconische horrorfiguren — van Freddy Krueger tot Michael Myers en de stille Art the Clown uit de Terrifier-films, met wie Millens ijscoman wordt vergeleken. Toch valt het oordeel streng uit. Een recensent wijst op de flinterdunne plot en noemt het concept een zwakke variant op de eerder verschenen, veel geprezen horrorfilm Weapons van Zach Cregger, die een soortgelijk idee al beter uitwerkte.
Met een speelduur van ongeveer 86 minuten is Ice Cream Man volgens de recensies vooral bedoeld voor doorgewinterde slasherfans — en volgens minstens één criticus voor niemand anders.
Ben jij fan van Eli Roths compromisloze horror, of gaat een film als deze je een stap te ver? Deel je mening in de reacties.
